BOEKEN FOOD

14/01/2016 at 13:39

Eat Love Pizza: mooi boek over lekkere pizza, eerlijke producten en warme mensen

EAT_LOVE ZNOR coverWie ZNOR wat kent, weet dat we niet zomaar een boek aanprijzen.  We doen dat alleen als het echt de moeite is, als het ons raakt op de één of andere manier.  Met het verhalen- en receptenboek Eat Love Pizza, over de traditie van pizza, schiet Valentina Gatti recht in onze roos.  Want we vallen helemaal voor de combinatie van lekker eten en warme verhalen. 

Valentina is een Belgische met een Italiaanse naam.  In 2007 opende ze in Gent Eat Love Pizza, waar ze van in het begin al werken met gezonde, lokale en verantwoorde producten.  Dát en mensen samenbrengen rond een tafel, vormen de rode draad in dit boek.  “Samen aan tafel zitten is een moment van delen, van genot, van gesprekken. (…)  Eten is een basisrecht, en ook gezond eten is een basisrecht.  (…)  Als je de liefde eet, dan word je de liefde.  Ik wil geen euro verdienen door vergif te serveren.  Als je dat eenmaal beseft, is er geen weg terug.”  Voor dit boek ging Valentina ‘roadtrippen’, op zoek naar echte producten, afkomstig van vriendelijke mensen, vervaardigd met respect voor traditie en ambacht.  Maar het verhaal begint met tips om thuis pizza te maken. En de reisverslagen verderop in het boek worden iedere keer afgewisseld met een aantal recepten.

Het roadtrippen deed ze samen met Nicolas Decloedt, de groentekok, Daniele Nazzi, de pizzaiolo en Agnes Goyvaerts, de journaliste.  Nicolas was vroeger snowboardinstructeur en reisbegeleider.  Op die reizen is hij beginnen koken voor groepen.  Pizza’s bakken leerde hij in Mexico en toen hij terugkwam is hij les gaan volgen bij Ter Duinen in Koksijde.  Ervaring deed hij op bij In de Wulf in Dranouter, Mugaritz in Baskenland, Le Chalet de la Forêt en Bon-Bon in Brussel.  Hij is al 19 jaar vegetariër en kookt het liefst alleen met groenten.  Daniele legde eveneens een ongewoon parcours af.  Hij wist dat hij een passie voor voeding had, maar ontdekte pas laat dat hij er ook goed in was.  “Bio is ook een filosofie, het is tijd nemen om met mensen aan tafel te zitten, tijd om gesprekken te voeren.”  Dat de keuze voor het woord op Agnes viel is geen toeval: ze schrijft al jaren over eten, maar voor haar blijven de menselijke verhalen het boeiendst, en dat is precies het onderwerp van dit boek.

Eerst trekt het gezelschap naar Italië om uit te zoeken waar men nu beter pizza’s bakt, in Rome of in Napels?  Een duidelijk antwoord op deze vraag krijg je niet, maar wel een verhaal over de alleraardigste plekken en dito mensen.  Zo is er bijvoorbeeld Giovanni Mandar die het deeg voor zijn pizza’s met zeewater maakt en bij wie naar verluidt de paus zelfs al pizza kwam eten.

In West-Vlaanderen gaan ze op bezoek bij boer Dries Delanote, die aan wild farming doet in zijn tuin van Le Monde Des Mille Couleursin Dikkebus.  Hij houdt ervan koks te tonen hoe er gewerkt wordt op zijn boerderij.  Kwestie van inspiratie op te doen en door te geven.  Hij plukt de speciale groenten, kruiden, eetbare bloemen en hun wilde of verwilderde varianten in de vroege ochtend en als het moet zelfs ’s nachts.  Bestrijdingsmiddelen komen er bij hem niet aan te pas.  Hij laat de natuur zijn gang gaan en doet er zijn voordeel mee.

Next stop is Vuurtoreneiland aan het Ijmeer in Amsterdam, waar Nicolas pizza’s gaat maken in een houtoven met lokale en duurzame producten.  Je kan er alleen met de boot naartoe.  Het eiland is eigendom van de Nederlandse staat maar Sander Overeinder en Brian Boswijk gingen de uitdaging aan om het op te knappen en leefbaar te maken.  Ze openden er een zomerrestaurant dat open is van mei tot september.  Een heerlijk stuk ongerepte natuur dichtbij de stad.  Een unieke plek!  Het restaurant is een soort serre met lange houten tafels en banken.  De grote houtoven waar Nicolas mee aan de slag gaat staat centraal.  Sander kookt op andere dagen in het restaurant een viergangenmenu voor 50 gasten, die van zodra ze een voet aan wal zetten vrij de natuur kunnen beleven.  Na de maaltijd vaart iedereen samen terug.  Sanders ambitie is om te koken met de kennis van sterrenchefs waarbij hij in de leer is gegaan, maar dan met de schwung van een etentje onder vrienden.  In de toekomst zal het restaurant het hele jaar open zijn, het vervallen fort zal gerenoveerd worden, er zou een ruimte komen voor ateliers en een wellness.  Er zouden ook een tiental hutjes komen waar een beperkt aantal gasten zou kunnen overnachten.  Maar het eiland mag geen resort worden.  De natuur moet nog steeds overheersen en voor een deel wild blijven, aantrekkelijk ongerept.

Daarna gaat het naar Knuthenlund, een biodynamische boerderij in Denemarken waar Valentina haar zuivel haalt.  Deze is van uitmuntende kwaliteit en wordt gebruikt in de beste restaurants, Noma bijvoorbeeld.  Susanne Hovmand-Simonsen zwaait nu de plak op het landgoed.  Ze leidt het bedrijf in Lolland, een klein eiland ten zuiden van Kopenhagen, samen met haar man/kaasmaker Jesper.
Ieder jaar organiseert Susanne er The Natvive Cooking Award, een internationale kookwedstrijd.  En Nicolas doet mee.  Chefs van over de hele wereld komen naar haar eilandje om er te koken zonder elektriciteit en enkel met producten van de boerderij en wat ze kunnen plukken in de wijde omgeving.  Alles gebeurt in open lucht.  Er is een doorgedreven interactie met de natuur.  Ter plaatse krijgen de chefs een rode fiets, een mandje, een schaar en kaarten met informatie over de wilde kruiden en planten op het domein.  Binnen een beperkte tijd moeten ze dan een driegangenmenu voorschotelen aan de 7-koppige jury.  Het is een win-win situatie: de chefs leren haar producten kennen en zij krijgt inspiratie door hun creativiteit.

De laatste roadtrip brengt ons terug naar Italië: via Matera naar Taranto en dan helemaal naar de hak van de laars.  Daar bezoeken ze een buffelboerderij.  Die lijkt eerder op een vijfsterrenhotel voor de dieren: ’s ochtends wordt er klassieke muziek gespeeld en er staan massageborstels op het domein waar de beesten kunnen gaan tegenhangen.  Bij de groenteboeren zien ze hoe de San Marzano-tomaten geoogst en met de hand bewerkt worden.  Ze neuzen rond op de markt van Matera en voor ze terug naar België keren, stoppen ze in Noord-Italië vlakbij Brescia bij de makers van Valentina’s favoriete wijn.  Alles gebeurt op Cà del Vént met de hand, op kleine verspreide percelen.  De productie houden ze bewust klein.  Het is dan ook niet verwonderlijk dat hun wijnen eerder duur zijn: rond de dertig euro voor een fles rode.  “Als je liefde eet, dan word je liefde.  (…)  Als je mijn wijn drinkt, wil ik dat je je ogen sluit en dan dit landschap voor je ziet.  (…) Dat is de schoonheid van wat wij doen.”

Valentina heeft een grote liefde voor goed eten.  Of je nu traditioneel of eerder experimenteel met eten om gaat, zolang je het begeesterd doet, steel je haar hart.  En eigenlijk ook een beetje dat van ons.

Eat Love Pizza – Een roadtrip op zoek naar de traditie van pizza en de talrijke varianten.  Valentina Gatti en Agnes Goyvaerts, 193 blz, 24,99 euro, uitgegeven bij Manteau.  In beeld gebracht door Rika Vanhove en Kris Vlegels.