BOEKEN HART

15/05/2013 at 17:36

Mythes over mindfulness

PRINS_Mindfulness_WT.inddNet zoals yoga was mindfulness aan een enorme opmars bezig de laatste jaren. Maar nu beginnen de eerste kritische stemmen op te duiken. Er was al ‘Eerlijk over yoga’ van William Broad, waarin hij de mythe ontkrachtte dat je er slanker door zou worden en waarschuwde voor blessures. Nu hebben twee Vlamingen zich over de mythes rond mindfulness gebogen. Initiatiefnemer is Björn Prins. Hij was een van de eersten die bij David Dewulf (stichter van IAM en dé grote naam hier te lande wat mindfulness betreft, samen met Edel Maex) les volgde en zo gebeten door deze techniek van ‘mild gewaarzijn’ dat hij niet meer objectief was. Tot hij in een debat Prof. Rudi De Raedt tegenkwam, die zich kritisch opstelde en stelde dat de nieuwe fitnesshype zumba misschien wel even goed werkte als mindfulness. Tweede keerpunt voor Prins: zijn moeder stierf in 2012 op 61-jarige leeftijd aan longkanker, en wat hij bij zichzelf merkte was dat joggen veel beter hielp om het verdriet te verwerken dan een stille zitmeditatie. Dat alles zette hem aan het denken én aan het werk: hij wou uitzoeken wat er nu wel en niet klopt van alles wat men tegenwoordig over deze vorm van mediteren beweert. Is het echt een wondermiddel? Hij liet zich hiervoor bijstaan door Anouk Decuypere, die voor haar masterproef onderzoek deed naar het effect van mindfulness op pijn. Alvast een aantal mythes die worden ontkracht: mindfulness is niet goed voor alles, het is evenmin goed voor iedereen én mindfulness is niet de nieuwe Prozac. De rest leest u in het boek.

Mindfulness is goed voor alles (en zeven andere mythes over mindfulness)‘, Björn Prins en Anouk Decuypere, Lannoo, 2013.